Er worden in Den Haag plannen uitgewerkt die erop toezien dat (problematische) schulden effectiever worden aangepakt. De partijen die betrokken zijn bij het incasseren van de schulden – veelal ten onrechte negatief bestempeld als de incassoindustrie – zouden een andere rol moeten gaan vervullen met als doel om de schulden niet nodeloos verder op te laten lopen. Dit vraagt wellicht om een herinrichting van het wettelijk stelsel van de civiele invordering. In dit kader wordt gesproken over een Collectief Afbetalingsplan (CAP). Het is een minnelijke incassomethode die het mogelijk maakt dat een schuldenaar aan zijn schuldeisers op structurele wijze aflost op basis van zijn afloscapaciteit.

Ook de rol van de gerechtsdeurwaarder wordt onder de loep genomen. Zo zou hij naar de schuldhulpverlening moeten verwijzen en zou hij de bevoegdheid moeten krijgen om onnodige kostenverhogende ambtshandelingen te weigeren. Deze ontwikkeling roept de nodige vragen op, zoals wie gaat het CAP uitvoeren? Wat is een passende vergoeding? Waar is de afloscapaciteit op gebaseerd? Hoe lang moet er (minimaal) afgelost worden? Wanneer is het CAP geschikt? Bestaat er een meldplicht voor de gerechtsdeurwaarder? Wat wordt de nieuwe rol van de rechter in de schuldenketen? In de cursus staan we er uitgebreid bij stil.